Babberich – De aangekondigde sluiting per eind januari van het Liemerse reïntegratiebedrijf Stichting SENT is uitgesteld. Het bedrijf blijft nog minimaal twee en mogelijk drie maanden open. Of aansluitend een definitieve doorstart mogelijk is, hangt af van de bereidheid van fondsen om geld in het bedrijf te stoppen.

SENT is een reïntegratiebedrijf in Babberich, dat werkt volgens een onconventionele aanpak. Werken en praktische coaching worden gecombineerd met het bieden van ondersteuning bij het solliciteren. Mensen worden in een vaste structuur geobserveerd en begeleid door professionals.

Afgelopen jaar hebben 53 deelnemers de bijstand verruild voor een betaalde baan. Zeven gemeenten in de Liemers en de Achterhoek maken van de dienstverlening van SENT gebruik door mensen met een bijstandsuitkering door te sturen naar het bedrijf.

Begin deze maand kondigde de directie aan dat de bedrijfsactiviteiten zouden worden afgebouwd en dat het bedrijf per eind januari zou ophouden te bestaan. Als reden werd aangevoerd het ontbreken van kapitaal om de noodzakelijke professionaliseringsslag uit te voeren.

Wel kondigde SENT aan de lopende gesprekken met potentiële investeerders te zullen voortzetten. Het besluit de voorgenomen sluiting uit te stellen, heeft direct te maken met de interesse van met name fondsen. Initiatiefnemer Pieter Bisselink: “Enkele fondsen zijn serieus geïnteresseerd, maar voor de onderhandelingen hebben we meer tijd nodig. Om het kind niet met het badwater weg te gooien, hebben we besloten die tijd te nemen.”

Binnen twee, uiterlijk drie maanden moet duidelijk zijn of een doorstart mogelijk is. Zo niet, dan houdt SENT definitief op te bestaan. De mogelijkheden om nog enige tijd door te gaan zijn er. SENT heeft daarover afspraken gemaakt met de gemeenten waarvoor wordt gewerkt en met opdrachtgevers.

Bisselink is er altijd van overtuigd geweest dat zijn aanpak succesvol kan zijn. Ook de samenwerkende gemeenten hebben hun vertrouwen in SENT uitgesproken. Bisselink: “Iedere cent geïnvesteerd in dit bedrijf is het waard. Daarom blijven we er met z’n allen tot de laatste snik voor knokken.”